Hayatta herkes mutluluğun, başarının ve zenginliğin peşindedir. Ancak ne gariptir ki, istenilen çoğu zaman sıkıntıların tam ortasında, acının içinden geçerken doğar. Bugün bizi güçlü kılan, başardığımız işler değil; o işleri başarırken yenmek zorunda kaldığımız korkular, gittiğimiz yol ve göğüslediğimiz dertler ve taşıdığımız yüklerdir. Çiğ köfte yapımı Türkiye ve Ortadoğu’da çok şey anlatır. Etle beraber acının, sabrın ve ustalığın sonucu ortaya, tatlı acı bir yemek çıkar. Saatlerce elle sıkılır, ezilir, bastırılır. O kadar yoğrulur ki sonunda bir kıvama gelir; ateş görmeden pişer. Tıpkı insan gibi acılarla yoğrulmadan, dertlerle sıkılmadan, içinizdeki cevheri ortaya çıkaramazsınız. Kömürün oluşumu da böyledir. Yeraltında milyonlarca yıl kalır; basınca, karanlığa ve yalnızlığa maruz kalır ve sonunda değerli bir madene dönüşür. Elmas da kömür gibi yıllarca toprak altına karanlıkta değerlenmeyi bekler, parlaması için ise bir elde işlenmesi gerekir. O elin sahibi acıyı bilen, sabrı tanıy...
Gelenekten; geleceğe gidenlerden